assentator

assentator

(ˈæsənˌteɪtə)
n
a person who agrees or acquiesces in a compliant or fawning manner
References in periodicals archive ?
66-72): "Non te qui scurra dolosis / artibus alludit, non assentator iniquus / te sibi conciliat, tua non patet auris inepto, / talibus occurris qualem te moribus esse / noveris et vita.