insufficient

in·suf·fi·cient  (ns-fshnt)

adj.

Not sufficient; inadequate.

---

insuf·ficient·ly adv.

---

insufficient [ˌɪnsəˈfɪʃənt]

adj

not sufficient; inadequate or deficient

insufficiently  adv

Thesaurus

Adj.

1.

insufficient - of a quantity not able to fulfill a need or requirement; "insufficient funds" deficient meager, meagerly, meagre, scrimpy, stingy - deficient in amount or quality or extent; "meager resources"; "meager fare" sufficient - of a quantity that can fulfill a need or requirement but without being abundant; "sufficient food"

---

insufficient

adjective inadequate, incomplete, scant, meagre, short, sparse, deficient, lacking, unqualified, insubstantial, incommensurate There was insufficient evidence to proceed.
enough, sufficient, adequate, ample, plentiful, commensurate

Translations

insufficient [ˌɪnsəˈfɪʃənt] ADJ → insuficiente

---

insufficient [ˌɪnsəˈfɪʃ^ənt] adj [funds, funding] → insuffisant(e); [information, evidence] → insuffisant(e); [demand] → insuffisant(e)

---

insufficient

adj → nicht genügend; insufficient evidence → Mangel m → an Beweisen; to take insufficient account of something → etw nicht genug in Betracht ziehen

---

insufficient [ˌɪnsəˈfɪʃ/ənt] adj → insufficiente

---

insufficient [ˌɪnsəˈfɪʃ/ənt] adj → insufficiente

---

insufficient

adj insufficient [insəˈfiʃənt]

not enough The prisoner was released because the police had insufficient proof of his guilt. onvoldoende غير كافٍ недостатъчен nedostatečný utilstrækkelig unzureichend ανεπαρκής insuficiente ebapiisav ناکافی riittämätön insuffisant לא מַספִּיק अपर्याप्त nedostatan elégtelen tidak cukup ófullnægjandi insufficiente 不十分な 부족한 nepakankamas nepietiekams; nepietiekošs tidak cukup onvoldoende utilstrekkelig niedostateczny insuficiente insuficient недостаточный nedostatočný nezadosten nedovoljan otillräcklig, bristfällig ขาดแคลน yetersiz 不足的 недостатній, незадовільний ناکافی không đủ 不足的

adv insufˈficiently

onvoldoende بصورَة غَير كافيَه недостатъчно nedostatečně utilstrækkeligt unzureichend ανεπαρκώς insuficientemente ebapiisavalt بطور ناکافی puutteellisesti insuffisamment בְּמִידָה לא מַספֶּקֶת अपर्याप्तता nedostatno elégtelenül kurang á ófullnægjandi hátt insufficientemente 不十分に 불충분하게 nepakankamai nepietiekami; nepietiekoši dengan tidak cukup onvoldoende utilstrekkelig niedostatecznie insuficientemente insuficient недостаточно nedostatočne nezadostno nedovoljno otillräckligt, bristfälligt อย่างขาดแคลน yetersiz derecede 不足地 недостатньо, незадовільно ناکافی طور پر không đủ 不足地

n insufˈficiency

onvoldoendenheid عَدَم كفاءَه، عدَم اهليَّه недостиг nedostatek utilstrækkelighed die Mangelhaftigkeit ανεπάρκεια insuficiencia ebapiisavus عدم کفایت riittämättömyys insuffisance אִי-סְפִיקָה, מַחסוֹר कमी, अभाव nedostatnost elégtelenség kekurangan skortur; ófullkomleiki insufficienza 不足 불충분 nepakankamumas nepietiekamība ketidakcukupan ontoereikendheid utilstrekkelighet niedostateczność insuficiência insuficienţă недостаточность nedostatok nezadostnost nedovoljnost otillräcklighet, bristfällighet ความขาดแคลน yetersizlik 不足 недостатність; незадовільність ناکافی ہونا tính không đủ 不足

---

insufficient → غير كافي nedostačující utilstrækkelig ungenügend ελλιπής insuficiente riittämätön insuffisant nedovoljan insufficiente 不十分な 불충분한 onvoldoende utilstrekkelig niedostateczny insuficiente недостаточный otillräcklig ไม่เพียงพอ yetersiz không đủ 不足的