Dissentiate

(redirected from dissentire)

Dis`sen´ti`ate


v. t.1.To throw into a state of dissent.
References in periodicals archive ?
12: "Notandum est hoc artificium potius sequi viam academicorum quam peripateticorum, et si neutram omnino sequatur, nec impugnet, imo ac Platonem ab Aristotele, nec divum Thomam ab Scoto, servata ratione instituti, in plerisque dissentire in eo exercitatus elicere potest; ad platonicam enim doctrinam aristotelica via est, termino autem via quomodo potest esse contraria?
Est enim ex se determinatus ad intelligendum, et non habet in potestate sua intelligere et non intelligere sive circa complexa, ubi potest habere contrarios actus, non habet etiam illos in potestate sua: assentire et dissentire. In tantum quod si etiam aliqua una notitia sit oppositorum cognitorum, ut videtur Aristoteles dicere, adhuc respectu illius cognitionis non est intellectus ex se indeterminatus; immo necessario elicit illam intellectionem, sicut aliam quae esset tantum unius cogniti.
Benche io concordi con una visione piu vettoriale del canto XX, complemento e corredo necessario al poema mariniano e non esclusivamente "dopo-poema", mi trovo invece a dissentire con tale lettura sacra di questa parte del racconto.
verb dissentire (to differ in sentiment), the term takes on special
(23) Yet the decree on justification released by the Council of Trent in 1547 had declared as a dogma, as an authoritative lesson of Catholic theology, that the will cooperates in the event of grace by assenting to it--cooperari assentiendo--and that in any given situation, man is able to decide differently--posse dissentire, si velit--for he is not a passive lifeless thing, inanime quoddam.
Segun el Diccionario de la lengua espanola, de la Real Academia Espanola (DRAE), disenso, del latin dissensus significa disentimiento, que es la accion o efecto de disentir; como verbo proviene del latin dissentire, que significa No ajustarse al sentir o parecer del otro.
Quamquam quoad aliqua quae parvi ponderis sunt, dissentire videri possunt.
a 2r-v): Quod Cicero a Quintiliano nonpotuit, et Quintilianus a Cicerone noluit dissentire.